Foster Rhapsody, Clarinet Quintet

Dit werk werd in 1998 in opdracht van de Tatsunokuchi Junior High School geschreven voor een ensemblewedstrijd. Omdat de partijen niet al te moeilijk zijn en de melodieën gelijkmatig over de verschillende partijen zijn verdeeld, helpt deze bewerking om de individuele vaardigheden te verbeteren en tegelijkertijd de principes van het samenspel te leren. Het is meer dan een eenvoudige medley: het is een rapsodie waarin melodische motieven van Foster worden gebruikt. Daarin zijn onder meer *My Old Kentucky Home*, *Massa's in de cold ground*, *Camptown Races*, *Oh Susannah* en *Jeannie with Light Brown Hair* verwerkt. Soms overlappen de melodieën elkaar; het is dan interessant om te ontdekken welke melodie door welke partij wordt gespeeld. Speel de 2e tot en met de 4e maat van A duidelijk, zodat de melodische lijn goed naar voren komt. De melodie in de 2e en 3e partij moet goed in balans zijn met de tegenmelodie in de 1e partij. Laat bij B de melodie duidelijker naar voren komen, terwijl het totale harmonische geheel goed hoorbaar blijft. De legatobogen bij C moeten met duidelijke inzetten worden gespeeld, terwijl E juist legato is – deze muzikale uitdrukking begint al in de maat vóór E. H combineert fragmenten van verschillende melodieën; behandel dit als een climax die bij C is ingezet en benadruk de afzonderlijke melodieën niet te sterk, maar houd ze juist goed in balans. De 2e tot en met de 4e maat van H moeten overtuigend worden gespeeld, zonder dat het momentum verloren gaat door de frasering te veel te romantiseren. Het tempo van I hoeft niet langzamer te worden; druk het karakter *Grandioso* uit door middel van resonantie. In de eerste vier maten van J hebben de 2e en 3e partij de hoofdmelodie. Bij K begint een volledig ensemble met *Jeannie with Light Brown Hair*, maar dit is geschreven in de stijl van Graingers *Irish Tune from County Derry*. Concentreer je daarom meer op de harmonische ontwikkeling dan op de melodie. Als de bewerking moet worden ingekort, is het aan te raden de *Optional Coda* vanaf J te nemen. Zo blijft de structurele climax van het werk intact, in plaats van delen bij J, K of L weg te laten.